Meester van de zwarte molen

Een van mijn grootste genoegens is eindeloos struinen door een boekwinkel. En het is nu Kinderboekenweek, alle reden dus om een kinderboek te kopen, want je krijgt het kinderboekenweekgeschenk erbij. Ik had vroeger een hele rij in m’n boekenkast staan en sommige heb ik zelfs nog steeds. De klepel of de klok, van Mies Bouhuys, uit 1979, staat nog steeds in m’n kast. Spannend verhaal, met heel veel plaatjes over gezichtsbedrog. Of Mijnheer van Dale en juffrouw Scholten, van Kees Fens, uit 1983. Wat me daaruit nog is bijgebleven, is de aanname dat ieder mens geboren wordt met een vastgestelde hoeveelheid woorden. De een heeft meer woorden dan de ander. En als je al je woorden gebruikt hebt, gezegd hebt.. dan ga je dood. Een kletskous als ik, heeft dan hopelijk heel veel woorden.

Op jacht naar een leuk boek voor onze eigen boekenverslindster, loop ik Kinderboekenwinkel De Boekenwurm binnen. Wat een feest. Mijn hart maakt een sprongetje bij het zien van zoveel heerlijke, fijne, mooie, spannende boeken. De hemel. Zo ziet die er vast uit. Maar waar te beginnen? Zoveel boeken, die ze allemaal leuk zou vinden. De aardige Boekenwurmmevrouw staat me bij en vraagt naar de interesses, het leesniveau en boekengeschiedenis van m’n dochter. En of ze humor heeft. Dat mag ik toch hopen. De Boekenwurmmevrouw laat me een boek zien: Bibi’s gewone dierenboek, van Bibi Dumon Tak (goeie naam trouwens). Geweldig. Ik wil het voor mezelf! Prachtig vormgegeven, met de “feel” van de Toon Tellegen boeken. Ja hoor, inpakken maar. En dan slaat mijn hart een slag over. In de boekenkast rechts van me, zie ik de oranje kaft met de zwarte letters en het oneindigheidssymbool. Uitgeverij Lemniscaat. Daar staat het boek dat mijn jeugd lang een houvast was; dat tot mijn jeugdboekencanon hoort. Ik weet niet meer hoe vaak ik het uit de bieb heb geleend. Ik voel weer de knoop in m’n maag bij de spannendste stukken, ik voel weer de tranen vanuit m’n opeengeklemde kaken naar m’n ooghoeken kruipen.

Meester van de zwarte molen.

En nu koop ik het. Voor mezelf. Omdat het zo’n ongelofelijk mooi en spannend boek is. Een boek waarin dood, liefde, zwarte magie en hoop een betoverende en onweerstaanbare mix vormen. Morgen ga ik de eerste bladzijde opnieuw aanraken en lezen. Met gevaar dat ik de rest van de wereld volledig verwaarloos. Maar wat verheug ik me op de hernieuwde kennismaking met dit boek. Met de kraaien, de jongens die de kisten timmeren, de molenaar, het meisje. Ik kan bijna niet wachten.

Welk jeugdboek zou jij nog eens willen kopen?

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.