Mediteren kun je leren, heb ik ontdekt.

afbeelding gestapelde stenen tegen groene achtergrond mediteren

Mediteren is geen zweefsport

Mediteren is voor mensen die teveel tijd hebben en hele dagen 10 centimeter boven de grond zweven. Dat dacht ik altijd, en ik wist ook wel dat dat een totaal ongefundeerd en belachelijk vooroordeel was.
Sterker nog, ik weet inmiddels veel beter.
In mijn vorige post schreef ik al over mijn meditatie-routine. Of routine, ik probeer in ieder geval er een routine van te maken. Elke dag 10 minuten mediteren, met een geleide meditatie op mijn telefoon.

Druk in m’n hoofd

In mijn hoofd is namelijk heel vaak erg druk. Heel vaak. En wanneer ik iets doe, ben ik met mijn gedachten alweer bij iets wat daarna komt of moet. Al tandenpoetsend ben ik alvast de wasmand aan het vullen, de wastafel aan het opruimen of kleding in de kast aan het leggen. Multitasken is my middle name. Mindfulness? Ha! Ik lach het regelrecht in het zweverige mind uit. Maar ik merk dat ik er zo moe van wordt, van de hele tijd maar bezig zijn, dingen moeten, bedenken wat er daarna moet, en hoe het verder moet met de mensen om mij heen, de wereld en het milieu.
En ik ben zo ontzettend niet in het moment. Ik ben heel vaak naast het moment, zal ik maar zeggen.

De eerste sessie

Ik denk het de blog was die mij eigenlijk tot het bloggen heeft geïnspireerd – Tales from the crib – waardoor ik bij het mediteren ben gekomen. Ik heb al vaker aan yoga gedaan, maar het sprak me juist zo aan dat ik dit elke dag een paar minuutjes kon doen. Een paar minuutjes voor mezelf vrijmaken, dat moest toch lukken. En bij de eerste sessie wist ik dat ik dit nodig had; mijn geest trainen.
De eerste sessie was er denk ik eentje van 3 minuten. Ik had de app Headspace op m’n telefoon gezet en ging er eens lekker voor zitten. Netjes in de goede houding (want kon ik tegelijk ook maar meteen de rug trainen). Andy leidde mij in rustig Engels via de geluiden om mij heen naar het bewust voelen van mijn lichaam en vervolgens naar mijn ademhaling. Focus op de ademhaling, gedachten waarnemen maar niks mee doen en mijn aandacht met zachte hand weer naar mijn ademhaling leiden. Adem in, adem uit. En toen zei Andy: “And now, let your mind do what it wants to do.” 
…..
Nou, mijn geest ging helemaal door het lint.
Ik zag maar één beeld: een klein blond meisje met staartjes die met haar armen in de lucht zwaaiend volledig in paniek rondjes rende.

De aanhouder leert

Dat mijn geest in absolute totale paniek schoot bij de aanblik van al die leegte (van slechts een paar seconden) leek mij een goede reden om door te zetten. Sindsdien heb ik, bijna elke dag mijn geest getraind in het niets doen. Ik ben nu twee maanden verder en ik begin er profijt van te hebben. Het moment in de sessie waar ik mijn geest volledig los mag laten, is heel vaak een moment van totale stilte, met alleen het beeld van water. Een rustig mooi blauw meer, de zee of gewoon niks.
Door de dag heen zijn er steeds vaker momenten waarop ik me meer bewust ben van wat ik op dat moment doe. Ik poets me tanden. Punt. Ik sta te wachten bij de kassa en probeer alleen op mijn ademhaling te letten. Ik kietel onze jongste voor het slapen gaan en ben alleen maar aan het kietelen, niet ook nog to-do-lijstjes in m’n hoofd aan het maken.

Trots op mezelf

Ik ben er nog niet, hoor. Ik multitask nog steeds veel in m’n hoofd, want terwijl ik dit schrijf, denk ik alweer aan een volgende post. Maar ik merk ook dat wanneer ik een dagje oversla met mediteren, mijn dag minder ontspannen verloopt. En na elke 10 minuten sessie ben ik trots op mezelf dat ik die 10 minuten toch maar mooi voor mezelf heb genomen. Drie hoeraatjes voor mij! Op naar de volgende 10 minuten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.