En zo begon het.

 

dias0170 - versie 2

 

De aanblik van al die jonge, afstuderende talenten maakte me melancholisch. Zij staan op de drempel van een nieuw leven, waarin nog zoveel meegemaakt moet en zal worden. Liefde, geluk, ziekte, verdriet, succes. Zij gaan zichzelf nog leren kennen, ontdekken, plannen maken, mislukken, slagen, alles.

Ik benijd ze,  omdat alles nog open ligt.
Ik benijd ze niet, omdat alles nog open ligt.

En ik denk na over wie ik ben: op de drempel van 45 jaar, op de drempel van de tweede helft van m’n leven. En ook de tweede helft zal bijzonder en mooi en verdrietig en alles worden. En nu leg ik het vast.

Welkom op mijn blog. Hier gaat het over de doodgewone dingen van het leven: liefde, dood en alles er tussen in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.