afbeelding gestapelde stenen tegen groene achtergrond mediteren

Mediteren is geen zweefsport

Mediteren is voor mensen die teveel tijd hebben en hele dagen 10 centimeter boven de grond zweven. Dat dacht ik altijd, en ik wist ook wel dat dat een totaal ongefundeerd en belachelijk vooroordeel was.
Sterker nog, ik weet inmiddels veel beter.
In mijn vorige post schreef ik al over mijn meditatie-routine. Of routine, ik probeer in ieder geval er een routine van te maken. Elke dag 10 minuten mediteren, met een geleide meditatie op mijn telefoon.

Druk in m’n hoofd

In mijn hoofd is namelijk heel vaak erg druk. Heel vaak. En wanneer ik iets doe, ben ik met mijn gedachten alweer bij iets wat daarna komt of moet. Al tandenpoetsend ben ik alvast de wasmand aan het vullen, de wastafel aan het opruimen of kleding in de kast aan het leggen. Multitasken is my middle name. Mindfulness? Ha! Ik lach het regelrecht in het zweverige mind uit. Maar ik merk dat ik er zo moe van wordt, van de hele tijd maar bezig zijn, dingen moeten, bedenken wat er daarna moet, en hoe het verder moet met de mensen om mij heen, de wereld en het milieu.
En ik ben zo ontzettend niet in het moment. Ik ben heel vaak naast het moment, zal ik maar zeggen.

De eerste sessie

Ik denk het de blog was die mij eigenlijk tot het bloggen heeft geïnspireerd – Tales from the crib – waardoor ik bij het mediteren ben gekomen. Ik heb al vaker aan yoga gedaan, maar het sprak me juist zo aan dat ik dit elke dag een paar minuutjes kon doen. Een paar minuutjes voor mezelf vrijmaken, dat moest toch lukken. En bij de eerste sessie wist ik dat ik dit nodig had; mijn geest trainen.
De eerste sessie was er denk ik eentje van 3 minuten. Ik had de app Headspace op m’n telefoon gezet en ging er eens lekker voor zitten. Netjes in de goede houding (want kon ik tegelijk ook maar meteen de rug trainen). Andy leidde mij in rustig Engels via de geluiden om mij heen naar het bewust voelen van mijn lichaam en vervolgens naar mijn ademhaling. Focus op de ademhaling, gedachten waarnemen maar niks mee doen en mijn aandacht met zachte hand weer naar mijn ademhaling leiden. Adem in, adem uit. En toen zei Andy: “And now, let your mind do what it wants to do.” 
…..
Nou, mijn geest ging helemaal door het lint.
Ik zag maar één beeld: een klein blond meisje met staartjes die met haar armen in de lucht zwaaiend volledig in paniek rondjes rende.

De aanhouder leert

Dat mijn geest in absolute totale paniek schoot bij de aanblik van al die leegte (van slechts een paar seconden) leek mij een goede reden om door te zetten. Sindsdien heb ik, bijna elke dag mijn geest getraind in het niets doen. Ik ben nu twee maanden verder en ik begin er profijt van te hebben. Het moment in de sessie waar ik mijn geest volledig los mag laten, is heel vaak een moment van totale stilte, met alleen het beeld van water. Een rustig mooi blauw meer, de zee of gewoon niks.
Door de dag heen zijn er steeds vaker momenten waarop ik me meer bewust ben van wat ik op dat moment doe. Ik poets me tanden. Punt. Ik sta te wachten bij de kassa en probeer alleen op mijn ademhaling te letten. Ik kietel onze jongste voor het slapen gaan en ben alleen maar aan het kietelen, niet ook nog to-do-lijstjes in m’n hoofd aan het maken.

Trots op mezelf

Ik ben er nog niet, hoor. Ik multitask nog steeds veel in m’n hoofd, want terwijl ik dit schrijf, denk ik alweer aan een volgende post. Maar ik merk ook dat wanneer ik een dagje oversla met mediteren, mijn dag minder ontspannen verloopt. En na elke 10 minuten sessie ben ik trots op mezelf dat ik die 10 minuten toch maar mooi voor mezelf heb genomen. Drie hoeraatjes voor mij! Op naar de volgende 10 minuten!

gelukkig nieuw schooljaar

Nieuw schooljaar

Een nieuw schooljaar begint weer. Dat betekent collega’s weer begroeten met het onontkoombare 3-zoenen ritueel, omdat we elkaar 6 weken niet gezien hebben (ja het spijt me, zes weken vrij – werken in het onderwijs heeft voordelen).  Ik heb altijd de neiging om ook heel hard “Gelukkig Nieuwjaar!” te roepen; mede het geklapkus roept dat bij me op.
Gelukkig NieuwSchooljaar zou het dan moeten zijn. De overgang van schooljaar naar vakantie kent alleen het verzuchtende gevoel van ‘Hoera! Ein-de-lijk vakantie’, maar de start van het nieuwe schooljaar ademt heel sterk het nieuwjaarsgevoel. Ik durf zelfs te stellen dat het voor mij méér nieuwjaar is dan Nieuwjaar.

New year’s resolutions

Iets wat ik al jaren geleden heb afgezworen voor Nieuwjaar, maar wèl jaarlijks doe bij het begin van het schooljaar: goede voornemens voornemen.
Gelukkig Nieuw Schooljaar, dit jaar gaan we het helemaal anders doen!
Dat bedenk ik me dan zo’n beetje de laatste dagen van de vakantie, wanneer de start van het nieuwe schooljaar aan de horizon gloort en dus ook de start van het werk al een flinke gloed “daar gaan we weer” afgeeft.

Goede voornemens top 10

Ook dit jaar is het niet anders en heb ik een weer een lijstje met 10 goede voornemens (dat zijn er natuurlijk alweer 9 teveel, maar vooruit). In random order:

  • Meer sporten
  • Meer zen zijn
  • Minder haasten ’s morgens vroeg
  • Meer schrijven
  • Minder ongeduldig zijn
  • Minder moeten van mezelf
  • (Nog) meer genieten
  • Beter opruimen
  • Meer lezen
  • Me minder druk maken over werk

Geef toe, dat lijstje komt jullie ook bekend voor. Ze zijn ook wel een beetje cliché, maar ik neem me ze wel echt voor. En het had heel goed het lijstje voornemens van 1 januari kunnen zijn, maakt geen verschil. Eerlijk is eerlijk, een paar voornemens neem ik me het hele jaar door voor, dus die hebben lekker veel kans van slagen (maar niet heus; anders hoefde ik ze niet op dit lijstje te zetten).
Aan de slag dus.

Balans opmaken

Uit onderzoekt blijkt dat januari de minst goede maand is voor goede voornemens: je hebt dan het minste kans van slagen. Dus dan is augustus misschien best een goed alternatief. Ik ben inmiddels alweer twee weken onderweg in het nieuwe schooljaar. Twee volle weken van terug in het ritme komen, de kinderen in een ritme krijgen, afspraken, opstartvergaderingen en -etentjes, hockeytraining, regelzaken et cetera. Laat ik de balans eens opmaken:

  • Meer sporten – (nog) niet gelukt, tenzij je hersenen trainen ook sport is
  • Meer zen zijn – begint te komen, mede dankzij het bijna dagelijks 10 minuten mediteren dat ik voor de vakantie al was gestart. Daarover meer in een andere blog.
  • Minder haasten ’s morgens vroeg – lukt redelijk, we zijn telkens ruim op tijd op school zonder noemenswaardig gestress
  • Meer schrijven – eerste blog na de vakantie is een feit
  • Minder ongeduldig zijn – dat lukt zoooo ontzettend niet
  • Minder moeten van mezelf – de ene dag meer dan de ander, maar ik ben nog niet ontevreden
  • (Nog) meer genieten – ik geniet eigenlijk best veel
  • Meer water drinken – gaat goed, jammer dat je nachtrust vaker verstoord wordt door de hogere nood
  • Meer lezen – geen reden tot klagen
  • Me minder druk maken over werk – daar kan nog wat meer aangewerkt worden

Zeven van de tien voornemens lijken tot nu toe te slagen. Ik sta er zelf eigenlijk een beetje van te kijken, dat ik best lekker bezig ben. De grootste uitdaging is en blijft het minder ongeduldig zijn, ook richting de kinderen. Dat is en blijft echt een groot aandachtspunt.
Maar zo alles overziend, ben ik lekker bezig. Goed voornemen nummer 11: (Barry Stevens accentje) ‘Vooral doorgaan’.
We gaan het zien (voornemen 12 – stoppen met stopzinnen en -woordjes), ik ga ervoor en wordt vervolgd.

Hebben jullie ook goede voornemens zo aan het begin van het schooljaar?